| سنگ.... |
|
سنگ شده ام....
انقدر گریه مکن.... آزارم می دهی..... به گمانم به هنگام گریه های بی هنگامم.... به وقت بی اعتنائیهایت به آن همه احساسی که میرفتند تا با مرگ خود آغازی دیگر را به پایان رسانند...... همان هنگام که اشکی بر احساست چکید.... و من ... شرمگین ...و.نادم.. با دستانی لرزان.... مذاب احساسم را از بی تفاوت احساست می زدودم.... .... اری... همان وقت بود که گویی .....باز تابی جادویی بر ما اثر کرد و من تو شدم..... و اکنون می بینم تو من شدی......!!! و حال ........ من دیگر ............. نه " من " را می شناسم.... نه "تو" را
|
